Akwarystyka wiki - Wkład użytkownika [pl]

Użytkownik:Hodowlaniec

2011-01-26T10:11:26Z

Hodowlaniec: zbędne "martwica"

Dyskusja użytkownika:Hodowlaniec

2011-01-26T10:10:35Z

Hodowlaniec: bez dyskusji

Kirysek Panda

2011-01-23T10:17:09Z

Hodowlaniec: dr. techniczne

{{Zwierzę infobox|Nazwa zwyczajowa=Kirysek panda
|Łacińska=''Corydoras panda''
|Zoolog=Nijssen & Isbrücker, 1971
|Typ=[[strunowce]]
|Podtyp=[[kręgowce]]
|Gromada=[[promieniopłetwe]]
|Rząd=[[sumokształtne]]
|Rodzina=[[kiryskowate]]
|Rodzaj=''[[Corydoras]]''
|Gatunek=kirysek panda
|Obrazek=Kirysekpanda.JPG
|Opis_obrazka=Kirysek Pandy
|Commons=Corydoras panda
}}

'''Kirysek panda''' (''Corydoras panda'') - słodkowodna [[ryby|ryba]] akwariowa z rzędu [[Sumokształtne|Sumokształtnych]] i [[Rodzina (biologia)|rodziny]] [[Kiryskowate|kiryskowatych]].

[[Grafika:Kiryski.jpg|240px|thumb|right|Kiryski Panda]]

;Występowanie:Wschodnie Peru
;Wielkość:Do 5,5 cm
;Wygląd:Cały beżowy z czarną grubą pręgą przebiegającą przez oko, czarną płetwą grzbietową i czarną plamą na trzonie ogonowym
;Hodowla:Spokojny i stadny, oddycha dodatkowo przez jelito i musi mieć wolny dostęp do lustra wody. Optymalna temperatura 22-26°C, pH 6,0-7,2. Twardość wody 4-15 °n.
;Rozmnażanie:Ryba jajorodna. Samica przykleja jaja do różnych przedmiotów w akwarium, np. do szyb i liści
;Pokarm:Tabletki roślinne, skąposzczety, płatki, detrytus organiczny z dna
;Wymagania:Woda w zbiorniku powinna być dość płytka o wolnym przepływie. Stojąca i głęboka woda zdecydowanie nie sprzyja pielęgnacji. Niezbędna jest bujna roślinność i liczne kryjówki. Ten gatunek nie sprawia większych problemów w hodowli, można ją polecić początkującym akwarystom. Kirysek Panda to przyjazna rybka, która nadaje się do akwariów towarzyskich.

źródło: artykuł [http://pl.wikipedia.org/wiki/Kirysek_panda] w Wikipedii, licencja: [[GNU FDL]], autorzy: [http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirysek_panda&action=history]

[[Kategoria: Ryby akwariowe]]
[[Kategoria:Kiryskowate]]
[[Kategoria:Ameryka Południowa]]

Juwel Monolux 80

2011-01-23T10:12:40Z

Hodowlaniec: merytoryczne (to nie filtr)

[[Plik:Juwel_monolux_80.jpg|right|350px]]

Pokrywa oświetleniowa do akwarium produkcji firmy Juwel.

== Katalogowe dane techniczne: ==
* wymiary 80x30 cm
* odbłyśnik
* świetlówka 20W

[http://www.juwel.pl/produkty/oswietlenie.html Opis na stronie producenta]
[[Kategoria:Sprzęt]]
[[Kategoria:Oświetlenie]]
[[Kategoria:Juwel]]

Rodzina (biologia)

2011-01-22T21:23:21Z

Hodowlaniec: techniczne (linki tu nie działają)

'''Rodzina''' ([[łacina|łac.]] ''familia'') - [[kategoria systematyczna]] niższa niż [[rząd (biologia)|rząd]], a wyższa niż [[rodzaj (biologia)|rodzaj]], aczkolwiek w szczegółowej systematyce rodzin posiadających wiele rodzajów wyróżnia się często jednostki pośrednie - [[plemię (biologia)|plemię (''tribes'')]] i [[Podplemię (biologia)|podplemię (''subtribes'')]]. W kodeksach nomenklatury biologicznej nie określono kryteriów wydzielania rodzin, poza przyporządkowaniem: rodzina grupuje rodzaje, grupa rodzin tworzy rząd. W praktyce rodziny zwykle łączą grupy rodzajów różniące się morfologicznie od innych grup.

W nomenklaturze łacińskiej rodzina otrzymuje końcówkę '''-ae''' (w botanice zwykle '''-aceae''', w zoologii '''-idae'''), a w polskiej '''-ate'''.

Na przykład:
*''[[Felidae]]'' - [[kotowate]] ([[zwierzęta]])
*''[[Amoebidae]]'' - [[ameby]] ([[protisty]])
*''[[Rosaceae]]'' - [[kosatkowate]] ([[rośliny]]}
*''[[Cantharellaceae]]'' - [[pieprznikowate]] ([[grzyby]])

Nazwy polskie rodzin zapisuje się pismem prostym i z małej litery. Nazwy naukowe rzędów w zoologii nie wyróżniane są obecnie [[kursywa|kursywą]] (italikiem)<ref>[http://www.iczn.org/iczn/index.jsp?booksection=appendixB&nfv=true International Commission on Zoological Nomenclature Appendix B General Recommendations, pkt. 6.]: "The scientific names of genus- or species-group taxa should be printed in a type-face (font) different from that used in the text; such names are usually printed in italics, which should not be used for names of higher taxa."</ref>. W [[botanika|botanice]] i [[mikologia|mikologii]] zgodnie z [[Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Botanicznej|Kodeksem Nomenklatury Botanicznej]] stosuje się zwyczajowo zapis nazwy naukowej kursywą<ref>[http://ibot.sav.sk/icbn/main.htm International Code of Botanical Nomenclature. Preface]: "Scientific names under the jurisdiction of the Code, irrespective of rank, are consistently printed in italic type. The Code sets no binding standard in this respect, as typography is a matter of editorial style and tradition not of nomenclature. Nevertheless, editors and authors, in the interest of international uniformity, may wish to consider adhering to the practice exemplified by the Code, which has been well received in general and is followed in a number of botanical and mycological journals. To set off scientific plant names even better, the abandonment in the Code of italics for technical terms and other words in Latin, traditional but inconsistent in early editions, has been maintained."</ref>.

Przykład opisu ilustracji:
Na zdjęciu po prawej widoczny jest kosaciec (''Iris''), przedstawiciel rodziny kosaćcowatych (''Iridacae'').

Wprowadzenie tej kategorii zaproponował [[Pierre André Latreille]] w ''Histoire naturelle générale et particulière des crustacés et insectes'' (1802-1805).

Nazwa rodziny budowana jest na nazwie rodzaju, zwykle najwcześniej opisanego, nazywanego od tej pory rodzajem typowym rodziny. Autorem nazwy rodziny, zgodnie z zasadą koordynacji w nomenklaturze biologicznej, jest ten autor, który jako pierwszy określił ją jako kategorię ponadrodzajową.

{{Przypisy}}
== Zobacz też ==
*[[podrodzina (biologia)|podrodzina]], [[nadrodzina (biologia)|nadrodzina]]

[[Kategoria:Taksonomia]]
źródło: artykuł [http://pl.wikipedia.org/wiki/Rodzina_%28biologia%29] w Wikipedii, licencja: [[GNU FDL]], autorzy: [http://pl.wikipedia.org/wiki/Rodzina_%28biologia%29&action=history]

Plankton

2011-01-16T16:27:17Z

Hodowlaniec: drobne techniczne

'''Plankton''' ([[Greka|gr.]] ''planktón'' - błąkające się) to [[organizm]]y wodne unoszące się biernie w [[woda|wodzie]]. Nawet jeśli mają narządy ruchu, to są one zbyt słabe, by organizmy te mogły się aktywnie przeciwstawić prądom wodnym i wiatrom. Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zaliczamy do niego również organizmy pod postacią [[meduza|meduzy]], które mogą mieć znaczne rozmiary.

[[grafika:plankton.jpg|thumb|300px|Plankton, ilustracja na podstawie obserwacji mikroskopowej]]
Plankton dzieli się na:
*plankton złożony z [[Cudzożywność|heterotroficznych]] organizmów eukariotycznych, czyli tzw. plankton zwierzęcy lub [[zooplankton]]: [[pierwotniaki]], [[wrotki (biologia)|wrotki]], [[skorupiaki]], [[Kryl antarktyczny|kryl]]
*plankton złożony z organizmów [[Samożywność|autotroficznych]], czyli tzw. plankton roślinny lub [[fitoplankton]]: głównie [[sinice]], [[zielenice]], [[okrzemki]], [[eugleniny]], [[bruzdnice]] i [[kryptomonady]]
*plankton złożony z heterotroficznych organizmów prokariotycznych, czyli tzw. plankton bakteryjny lub [[bakterioplankton]]

Ze względu na '''środowisko życia''' plankton dzieli się na:
*słodkowodny
**jeziorny ([[limnoplankton]])
**stawowy ([[heleoplankton]])
**kałużny ([[telmatoplankton]])
**rzeczny ([[potamoplankton]])
*słonowodny ([[haloplankton]])

Wyróżniane są następujące kategorie wielkości organizmów planktonowych:
*pikoplankton (<2 μm - głównie bakterie)
*nannoplankton (nanoplankton) (2 μm - 30-50 μm)
*plankton sieciowy (>30 μ - łowiony sieciami planktonowymi)
**mikroplankton (30-50 μm - 500 μm)
**makroplankton (> 500 μm - widoczny gołym okiem)
*megaplankton (megaloplankton) (>20 cm - [[meduza|meduzy]], [[osłonice]])

Organizmy planktoniczne charakteryzuje znaczna przezroczystość ciała oraz ciężar właściwy zbliżony do ciężaru właściwego wody (około 1,05 g/ml). Są one przystosowane do unoszenia sie w toni wodnej. Polega ono na zmniejszeniu masy ciała w stosunku do powierzchni przez wytworzenie różnego rodzaju wyrostków lub zmniejszenie ciężaru właściwego ciała. Wyrazem tego jest obecność lekkich delikatnych pancerzyków, brak ciężkich szkieletów i wytwarzanie różnego typu galaretek (niektóre [[wrotki (biologia)|wrotki]]) lub kropli tłuszczu ([[pierwotniaki]] i [[widłonogi]]). Niektóre organizmy posiadają wodniczki gazowe pełniące rolę hydrostatyczną. Pozwalają one również na pionowe przemieszczanie się w toni wodnej. Zazwyczaj organizmy planktonowe są pływakami nieaktywnymi, jednak wiele z nich może poprzemieszczać się za pomocą wici, rzęsek lub odnóży. U organizmów planktonowych występuje często zjawisko [[cyklomorfoza|cyklomorfozy]], polegające na regularnych zmianach wielkości i kształtu ciała w ciągu roku.

Organizmy osiadłe na organizmach planktonowych to epiplankton. Organizmy, które dostały się do planktonu przypadkowo to [[tychoplankton]].

Za odpowiednik planktonu na lądzie, w środowisku wewnątrzglebowym, można uważać [[edafon]], aczkolwiek jest on trochę szerszym pojęciem w stosunku do planktonu.

==== Zdjęcia mikroskopowe różnych organizmów planktonowych, drugie video przedstawia żwawo poruszające się pierwotniaki ====
<YouTube width="300" height="250">98Ra2q1ZqUU</YouTube>
<YouTube width="300" height="250">RSi4KpDJ-YA</YouTube>

====Zobacz też:====
* [[meroplankton]]
* [[pleuston]]
* [[seston]]
* [[fitoplankton]]
* [[zooplankton]]
* [[nanoplankton]]

[[Kategoria:Pokarm]]
[[Kategoria:Plankton]]
[[Kategoria:Inne organizmy]]

źródło: artykuł [http://pl.wikipedia.org/wiki/Plankton] w Wikipedii, licencja: [[GNU FDL]], autorzy: [http://pl.wikipedia.org/wiki/Plankton&action=history]

Heiko Bleher

2011-01-14T07:50:56Z

Hodowlaniec: Link do angWiki

{{Biogram infobox
|Biogram_osoby = Heiko Bleher
|Nazwa_grafiki = Heiko Bleher.JPG
|wielkość_grafiki =
|opis_grafiki =
|ona =
|data_urodzin = 18 październik 1944
|miejsce_urodzin = we Frankfurcie nad Menem
|zmarl = "nie"
|data_smierci =
|miejsce_smierci =
}}

Heiko Bleher jest jednym z najbardziej znanych i sławnych akwarystów na świecie. W swych wielu podróżach w ciągu niemal całego życia poszukiwał ryb i roślin w niemal wszystkich zakątkach świata, jednak najwięcej czasu poświęcił Amazonii.
Jego zasługi dla światowej akwarystyki w postaci dziesiątek nowo odkrytych gatunków niewielkich ryb słodkowodnych są niezaprzeczalne.

Jego życiowa historia jest niesamowicie barwna od samego początku, gdyż pasję odziedziczył po matce (Amanda Flora Hilda Kiel) - jednej z najsłynniejszych kobiet ówczesnych lat. Ona to sama z czwórką dzieci podróżowała po południowo-amerykańskiej dżungli w poszukiwaniu tropikalnych ryb, roślin i innych zwierząt. Podczas tej wyprawy mieszkali m.in. przez pół roku z nieznanymi dotąd plemionami Indian.

;Wizyty w Polsce
* ostatnia: 9 maja 2009 r. z okazji Jubileuszu 100 Lecia Zorganizowanego Ruchu Akwarystycznego w Polsce obchodzonego w Łodzi przy okazji targów [[Pet Fair 2009]]. Heiko Bleher prowadził tam prelekcję pt. "Wody Nowej Gwineii - Tęczanki", w której opowiadał o swoich przygodach podczas poszukiwania nowych gatunków ryb w dziewiczych rejonach Nowej Gwinei.
* [http://www.akwarium.pl/index.php/pl/galerie/relacja-z-telekonferencji-z-heiko-bleherem.html Telekonferencja na targach] [[AquaZoo 2010]] zorganizowana przez "[[Nasze Akwarium]]"

==Wywiad dla Practical Fishkeeping==
<YouTube width="460" height="300">6P7vpMbinj0</YouTube>

<Gallery widths="170px" caption="Pan Bleher udostępnił nam te zdjęcia do galerii">
Grafika:Heiko Bleher 1.jpg|
Grafika:Heiko Bleher 2.jpg|
Grafika:Heiko Bleher 3.jpg|
Grafika:Heiko Bleher 4.jpg|
</gallery>

;Zobacz także:

*[http://www.akwarium.net.pl/adv/w_poszukiwaniu_hbleher.htm Jedno z opowiadań dla czasopisma "[[Akwarium (PZA)|Akwarium]]" nr 6/89]
*[http://www.akwarium.net.pl/port/modules/wiadomosci/item.php?itemid=235 Problemy w Brazylii (2008 rok)]
*[http://www.aquapress-bleher.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1&Itemid=49 Biografia na jego oficjalnej stronie]
*[http://en.wikipedia.org/wiki/Heiko_Bleher Heiko Bleher w angielskiej Wikipedii]
[[Kategoria:Ludzie]]

Trichopsis pumila

2011-01-14T07:25:15Z

Hodowlaniec: źródło

{{Zwierzę infobox
|Nazwa zwyczajowa=Trichopsis pumila
|Łacińska=Trichopsis pumila
|Zoolog=(Arnold, 1936)
|Typ=[[strunowce]]
|Podtyp=[[kręgowce]]
|Gromada=[[promieniopłetwe]]
|Rząd=[[okoniokształtne]]
|Podrząd = [[błędnikowce]]
|Rodzina=[[guramiowate]]
|Podrodzina = Macropodinae
|Rodzaj=''[[Trichopsis]]''
|Gatunek=Skrzeczyk karłowaty
|Obrazek=Trichopsis pumila.jpg
|Opis_obrazka=Trichopsis pumila

}}

{{stub}}

'''Skrzeczyk karłowaty''' (''Trichopsis pumila'') – słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych.

;Występowanie: Tajlandia, Laos i Kambodża

;Opis : Dorasta do 4 cm.Wymagają zbiornika gęsto obsadzonego roślinami, również pływającymi, z licznymi kryjówkami wśród korzeni i kamieni.

==Zalecane warunki w akwarium==
;Zbiornik: średni
;Temperatura wody: 24 – 28 °C
;Twardość wody: miękka do średnio twardej 2 - 12 °n
;Skala pH: 6,0 - 7,5
;Pokarm: żywy, mrożony i w płatkach

===Źródło===
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Trichopsis_pumila Wikipedia]
[[Kategoria: Ryby akwariowe]]
[[Kategoria: Guramiowate]]
[[Kategoria:Azja]]

Trichopsis pumila

2011-01-14T07:18:09Z

Hodowlaniec: drobne techniczne

{{Zwierzę infobox
|Nazwa zwyczajowa=Trichopsis pumila
|Łacińska=Trichopsis pumila
|Zoolog=(Arnold, 1936)
|Typ=[[strunowce]]
|Podtyp=[[kręgowce]]
|Gromada=[[promieniopłetwe]]
|Rząd=[[okoniokształtne]]
|Podrząd = [[błędnikowce]]
|Rodzina=[[guramiowate]]
|Podrodzina = Macropodinae
|Rodzaj=''[[Trichopsis]]''
|Gatunek=Skrzeczyk karłowaty
|Obrazek=Trichopsis pumila.jpg
|Opis_obrazka=Trichopsis pumila

}}

{{stub}}

'''Skrzeczyk karłowaty''' (''Trichopsis pumila'') – słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych.

;Występowanie: Tajlandia, Laos i Kambodża

;Opis : Dorasta do 4 cm.Wymagają zbiornika gęsto obsadzonego roślinami, również pływającymi, z licznymi kryjówkami wśród korzeni i kamieni.

==Zalecane warunki w akwarium==
;Zbiornik: średni
;Temperatura wody: 24 – 28 °C
;Twardość wody: miękka do średnio twardej 2 - 12 °n
;Skala pH: 6,0 - 7,5
;Pokarm: żywy, mrożony i w płatkach

[[Kategoria: Ryby akwariowe]]
[[Kategoria: Guramiowate]]
[[Kategoria:Azja]]

Brzanka sumatrzańska

2011-01-13T23:13:39Z

Hodowlaniec: Zbędne (autor jest w historii)

{{Zwierzę infobox
|Nazwa zwyczajowa=Brzanka sumatrzańska
|Łacińska=''Puntius tetrazona''
|Typ=[[strunowce]]
|Podtyp=[[kręgowce]]
|Gromada=[[promieniopłetwe]]
|Rząd=[[karpioksztaltne]]
|Rodzina=[[karpiowate]]
|Rodzaj=''[[Puntius]]''
|Gatunek=Brzanka sumatrzanska
|Obrazek=Tiger Barb 700.jpg
}}
[[Plik:Puntius tetrazona001.JPG|thumb|right|240px|]]

'''Pochodzenie'''

Sumatra, Indonezja, Borneo

'''Rodzina'''

Karpiowate

'''Długość'''

Dorasta do 6,5 - 7 cm, chociaż zazwyczaj jest mniejsza.

'''Pokarm'''

Większość rodzajów pokarmów (rureczniki, oczliki, wazonkowce, trochę mniej pokarmy płatkowane). Nie może być karmiona monotonnie.

== Hodowla ==

Brzanka sumatrzańska jest jedną z najbardziej popularnych brzanek hodowanych w polskich akwariach. Samce tego gatunku są mniejsze i bardziej smukłe od samic. Brzanki sumatrzańskie najlepiej jest hodować w przeznaczonym wyłącznie dla nich akwarium, ponieważ mogą obgryzać płetwy innym rybom. Jest ryba stosunkowo łatwa w hodowli. Jeśli jednak zdecydowalibyśmy się hodować ten gatunek z innymi rybami to najlepiej niech będzie to większe stadko . Ryby w większej grupie bardziej zajmują się sobą i w pewnym stopniu zaprzestają obgryzania płetw innym rybom. Brzanki sumatrzańskie mają ciało dosyć krępe , koloru żółtawego z czterema czarnymi prążkami. Są rybami bardzo ruchliwymi i dynamicznymi , przebywającymi w środkowych partiach akwarium. Samce toczą miedzy sobą niegroźne i nieustanne walki. Najbardziej efektownie wygląda w stadzie, szczególnie w trakcie karmienie.

'''Rozróżnianie płci'''

Samica ma większy brzuch od samca i mniej czerwieni na pyszczku.

'''Tarło hodowlane'''

Przed przystąpieniem do planowanego tarła należy odłowić tarlaki, oddzielić samice od samców i poddać ryby zabiegowi kondycjonowania. W używanych do tego celu zbiornikach gęstość obsady powinna wynosić: 1 sobnik (2-3 cm długości) na 4 litry wody. Wodę należy napowietrzać i podmieniać codziennie około 20% objętości. Separacja płci ma na celu synchronizację tarła i uzyskanie większej ilości narybku do jednoczesnego odchowania (w hodowli amatorskiej nie jest konieczna). Kondycjonowanie polega na zapewnieniu oddzielonym osobnikom diety opartej o np. wodzienia, wysokiej jakości płatki, solowca i karmieniu dwa do trzech razy dziennie do syta przez okres dwóch tygodni. Jednocześnie zapewnienie dobrej jakości wody w trakcie kondycjonowania bezpośrednio przekłada się na późniejsze rezultaty tarła.

'''Przeniesienie do zbiornika tarliskowego '''

Pojedyncze pary tarlaków umieszcza się w 40-to litrowych szklanych zbiornikach z niewielkim lub żadnym napowietrzaniem. Późnym popołudniem w każdym z nich jako substrat do składania ikry umieszcza się substraty sztuczne (szczotkę do butelek), lub organiczne(Mech jawajski, Wgłębka wodna). Pozwoli to uniknć zjedzenia ikry przez tarlaki (można w tym celu posłużyć się rusztem ikrowym, ale wspomniane substraty mogą stanowić większą zachętę do podjęcia tarła).Rankiem następnego dnia po umieszczeniu ryb w zbiornikach tarliskowych należy sprawdzić obecność ikry w poszczególnych zbiornikach. Jeżeli w tarło w zbiorniku nie dobiegło końca, należy przeszkadzać rybom.Rozmiar zbiornika wylęgowego determinowany jest ilością oczekiwanych larw, no i objętością substratów z ikrą. Przeciętnie na jeden substrat z ikrą powinno przypadać 6 litrów wody.

'''Zbiornik wylęgowy'''

Zbiornik wylęgowy przygotowywany jest przez użycie błękitu metylenowego lub innego środka grzybobójczego. Należy w nim także zapewnić ciągłe napowietrzanie i przepływ wody wystarczający do zapobieżenia mętnieniu wody. Napowietrzanie i podmiany wody powinny być delikatne, ale utrzymujące dobrą jakość wody.Ze zbiorników, w których tarło dobiegło końca substraty przenoszone są do zbiornika wylęgowego, a tarlaki do ponownego kondycjonowania. W pozostałych zbiornikach ryby pozostawiane są na jeszcze jeden dzień.Tarlaki kojarzone są tylko na dwa dni. Po ich upływie odławia się je ze zbiornika tarliskowego. Puste zbiorniki są czyszczone i przygotowywane do przyjęcia kolejnych tarlaków.

'''Wylęganie narybku '''

Larwy zaczynają wylęgać się z jaj po upływie około 36 godzin. Przy zapewnieniu w zbiorniku wylęgowym temperatury 25°C do 27°C proces ten powinien zakończyć się zupełnie w ciągu trzech dni. Świeżo wykluty narybek przez dwa dni nie pływa, a odżywia się absorbując woreczek żółtkowy. Nie ma więc potrzeby karmienia. Trzeciego dnia po wykluciu woreczek żółtkowy zostaje całkowicie wykorzystany i znika.

'''karmienie narybku'''

Kiedy narybek osiągnie rozmiar około 4.0 mm, co następuje w trzy do czterech dni po wykluciu, i/lub zaczyna swobodnie pływać, rozpoczyna się karmienie. Przez pierwsze dwa dni karmienia najlepiej wykorzystać wyłącznie larwy solowca (artemii), które mają rozmiar 0.5 mm. Narybek powinien być karmiony do syta trzy, cztery razy dziennie. Sytość rozpoznaje się po zaokrągleniu części brzusznej, która jednocześnie przyjmuje kolor pomarańczowy (wskazujący na obecność solowca w żołądku). Nie należy doprowadzać do przekarmienia, co grozi pogorszeniem jakości wody w zbiorniku.W związku z niebezpieczeństwem przekarmienia częstotliwość i obfitość karmienia powinna być dostosowana do potrzeb narybku. Mniejsze, ale częstsze racje mogą zmniejszyć ryzyko zbyt wysokiego stężenia związków azotowych, które mogłoby zabić młode ryby. Po dwóch dniach karmienia wyłącznie artemią wprowadza się zwykłe komercyjne pokarmy dla narybku. Udział nowego pokarmu w posiłku stopniowo zwiększa się, tak aby ryby do niego powoli przyzwyczaić. Pierwszego dnia wynosi on 10% i jest zwiększany codziennie o kolejne 10%. Dwa dni po tym, jak narybek przyzwyczai się do komercyjnego pokarmu, ryby mają około 5.0 mm długości i można je przenosić do zbiorników, w których nastąpi odchów.

{{stub}}

[[Kategoria:Ryby_akwariowe]]
[[Kategoria:Karpiowate]]
[[Kategoria:Azja]]

Dyskusja użytkownika:Hodowlaniec

2011-01-10T18:53:07Z

Hodowlaniec: drobne techniczne (nie na teraz, nie w tej formie) :)

Witam na moim ''forum''. Jeżeli ktoś potrzebuje pogadać ze mną na tematy związane z akwarystyką serdecznie zapraszam do dyskusji. --[[Użytkownik:Hodowlaniec|Hodowlaniec]] 18:51, 10 sty 2011 (UTC)

Dyskusja użytkownika:Hodowlaniec

2011-01-10T18:51:19Z

Hodowlaniec: Utworzył nową stronę „== '''''Nie wszystko co nam się wydaję prawdziwe może być prawdą''''' == Witam na moim ''forum''. Jeżeli ktoś potrzebuje pogadać ze mną na tematy związane z ...”

== '''''Nie wszystko co nam się wydaję prawdziwe może być prawdą''''' ==

Witam na moim ''forum''. Jeżeli ktoś potrzebuje pogadać ze mną na tematy związane z akwarystyką serdecznie zapraszam do dyskusji. --[[Użytkownik:Hodowlaniec|Hodowlaniec]] 18:51, 10 sty 2011 (UTC)

2010-12-28T20:15:21Z

Hodowlaniec: wikilink

'''Mykobakterioza ryb''', '''gruźlica ryb''' (''mycobacteriosis'') - jedna z najniebezpieczniejszych [[Choroby ryb|chorób ryb]] akwaryjnych. Choroba wywoływana jest przez kwasooporne pałeczki z rodzaju ''mycobacterium'' najczęściej występujące u ryb ciepłolubnych. Mykobakterioza występuje w wodach słodkich jak również w wodach słonych.

== Występowanie ==
Są to drobnoustroje 1-12 µm długości, i 0,3-0,7 µm szerokości. Występuje najczęściej w hodowli akwariowej. Może atakować różne gatunki ryb. Choroba ta została potwierdzona u ryb słodkowodnych i morskich. Najbardziej wrażliwe na tę chorobę są gatunki należące do rodzin, ''Cichlidae'', ''Cyprinidae'', ''Poecilidae''. Warunkami sprzyjającymi rozwojowi tej choroby są m.in. rozłożony tlen w wodzie, niski stan pH, wysoki rozkład cząstek organicznych. Osłabienie ryb spowodowane jednostronnym żywieniem, nieodpowiednią temperaturą wody, zbyt dużą obsadą ryb w akwarium (zbiorniku), słabego oświetlenia (niedostateczna ilość promieni ultrafioletowych).

Najczęstszą drogą zakażenia się jest przewód pokarmowy. Resztki pokarmowe i psujące się części padłych ryb są najczęstszą formą zakażenia. Inną, również ważną drogą jest infekcja poprzez zranioną skórę lub poprzez skrzela. Po wejściu do ciała, ''mycobacterium'' dostaje się do układu krążenia a następnie tą drogą atakuje inne narządy wewnętrzne.

Nosicielami ''mycobacterium'' mogą być oprócz pokarmu, również ślimaki słodkowodne. Okres inkubacji wynosi około 6 tygodni (zależny od temperatury), przeżywalność prątków na dnie - 4 - 5 dni.

== Rozpoznawanie ==
Objawy początkowe trudne do rozpoznania. Choroba podobna do objawów [[Posocznica u ryb|posocznicy u ryb]] lub [[Ichtiosporidioza|ichtiosporidiozy]]. W diagnozie należy również wziąć pod uwagę [[Nokardioza ryb|nokardiozę]].

Choroba objawia się anoreksją (utratą apetytu) i chudnięciem. Brzuch rozdęty, ogólne osłabienie. Ryby „stojąc" w kącie akwarium bądź między gęstą roślinnością wykonują drgające ruchy płetwą ogonową. Niekiedy zaobserwować można zaburzenia równowagi. Kolory ulegają zmętnieniu, ryby tracą żywą barwę. W niektórych częściach ciała można zaobserwować uszkodzenia i wypadanie łusek, a nawet ubytki skóry. Na skórze mogą pojawić się przekrwienia i otwarte rany. Postrzępione brzegi płetw, ich podstawy bywają czasem przekrwione. Następuje tzw. wytrzeszcz oczu , w następstwie tych zmian mogące powodować ślepotę. Dłuższy okres przebiegu tej choroby prowadzi do ogólnego wyniszczenia i wychudzenia. W ostrej formie, w badaniu mikroskopowym na powierzchni narządów wewnętrznych (nerki, serce, śledziona, wątroba) widoczne są liczne, szare, drobne guzki (guzełki). W pęcherzu pławnym i jamie ciała zbiera się wysięk zapalny.

== Zwalczanie choroby ==
Najbardziej skuteczną metodą jest profilaktyka. W hodowli akwariowej zapobiegamy tej chorobie stwarzając optymalne warunki hodowli. Przede wszystkim unikać zbyt dużego zagęszczenia ryb. Należy zapewnić rybom właściwe żywienie (pokarm bogaty w witaminy). Do dezynfekcji stosowany jest podchloryn sodu w ilości 100 - 200 mg/l (12- 24h) Po dezynfekcji cały akwarium odkazić np. [[Abioseptyna|abiosetyną]], [[Akryflawina|akryflawiną]].

== Leczenie ==
Trudne w leczeniu. Akwarium powinno być zdezynfekowane. Prątek powodujący chorobę wrażliwy jest na antybiotyki. Wszystkie kuracje należy przeprowadzać w oddzielnym akwarium. W leczeniu mykobakteriozy ryb ozdobnych w hodowli akwariowej zalecane są antybiotyki:

* [[kanamycyna]] - w dawce 10 mg na 1 l wody (przez 7-10 dni)
* [[streptomycyna]] - 10 mg na 1 l wody (7 - 10 dni)
* [[oksytetracyklina]], ([[terramycyna]]) - 13 mg czystego antybiotyku na 1 l wody ( 7-14 dni)
* [[sulfadimetoksyna]]

== Zapobieganie ==
* jakość wody i jej temperatura
* kwarantanna nowych ryb (nawet przez 2—4 tygodnie)
* wrażliwość hodowcy na jakość pokarmu podawanego rybom
* akwaria hodowlane należy stale utrzymywać w dobrym stanie sanitarnym.
* nie doprowadzać do przerybiania zbiorników

== Zobacz też ==
[[Choroby ryb akwariowych]]

== Bibliografia ==
* H. Jakubowski, J. Ring - Ryby w akwarium (ISBN 83-02-03493-2)
* Maria Prost - Choroby ryb - Państw. Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, W-wa 1989 (ISBN 83-09-01335-3)

== Źródło ==
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Mykobakterioza_ryb Wikipedia (jestem pierwszym autorem)]

[[Kategoria:Choroby ryb]]

Nokardioza ryb

Hodowlaniec: Nowy artykuł (na podstawie źródła, którego jestem pierwszym autorem))

'''Ichtioftirioza''', ''Ichthyophthiriasis'', '''kulorzęsek, ospa rybia.''' Bardzo zaraźliwa, niebezpieczna i jedna z najczęstszych [[choroby ryb akwariowych|chorób ryb]], wywoływana przez orzęska ''Ichtiophtirius multifiliis''. Niekiedy choroba ta bywa nazywana chorobą "białych punkcików" lub chorobą "grysikową".

== Wstęp ==
Orzęski są jednokomórkowymi organizmami żyjącymi na całym świecie. W każdym zbiorniku wodnym żyją, odżywiają się bakteriami i zawiesiną koloidalną. Jednokomórkowiec ten może osiągnąć wielkość 0,5- 1,5 mm i bywa niekiedy łatwo zauważalny gołym okiem. Dla małych [[narybek|rybek]] są one smacznym uzupełnieniem rodzaju pokarmu. Niektóre z tych orzęsków są jednak groźnymi pasożytami dla życia ryb. Postać dorosła jest jednolicie urzęsiona, ma kształt gruszkowaty lub kulisty, dlatego też przyjęła się nazwa „kulorzęsek".

== Żywiciele i lokalizacja pasożyta ==
Kulorzęsek może pasożytować u wszystkich gatunków ryb słodkowodnych. Lokalizacja jego może być w wielu miejscach. Najczęściej pasożyt ten umiejscawia się pod naskórkiem oraz w tkance łącznej skrzeli.

Niekiedy „żyje sobie” także w błonie śluzowej jamy gębowej, w gardzieli oraz w spojówce. Większą część życia spędzają one na skórze ryb i odżywiają się ich wydzielinami. Pasożyt żyje w naskórku gospodarza względnie w jego nabłonku skrzeli w wydrążonych miejscach. W warunkach hodowlanych najbardziej niebezpieczny jest dla narybku.

Oprócz gatunku ''Ichtiophtirius multifiliis'' u ryb może również pasożytować inny rodzaj orzęska - ''Ichtiophtirius marinus'', gatunek opisany u ryb morskich. Różni się on budową makronukleusa (jest segmentowany i ma 4-8 płatów).

== Budowa ciała kulorzęska ==
Kształt żywego pierwotniaka może ulegać znacznym zmianom. Średnica pasożyta wynosi 0,5-1,0 mm. Ciało pokryte jest prążkowaną [[Pellikula|pelikulą]] oraz rzędami rzęsek, dzięki którym pasożyt wykonuje energiczne ( rotacyjne) ruchy. Rzęski przebiegają w kierunku otworu gębowego pierwotniaka. Jest on umieszczony w nieznacznym zagłębieniu, przedsionku (''vestibulum''), o średnicy 8-20 mikrometra (µm). Otwór ten jest zaopatrzony w długie rzęski. Duży i dobrze widoczny makronukleus w kształcie podkowy lub nerki widoczny jest w centrum pierwotniaka. Do niego przylega niewielki mikronukleus. W cytoplazmie widoczne są liczne wakuole i ziarnistość na skórze podobna do ziarenek piasku.

Młody pierwotniak początkowo posiada kształt kulisty, z czasem nabiera kształt bananowy (wydłużony). Jest pozbawiony [[cytostom]]u, lejkowatego zagłębienia oraz rzęsek w jego okolicy. Całą powierzchnia jest pokryta rzęskami, wewnątrz których widoczny jest owalny makronukleus i bardzo mały mikronukleus oraz jedna wakuola. Z tyłu ciała znajduje się jedna, dłuższa wić.

== Rozmnażanie się ==
Kulorzęsek stale ulega przemianom, niezależnie od tego jaka jest temperatura. Proces ten odbywa się poza żywicielem. W okresie rozrodczym kulorzęsek przebija się przez skórę i opuszcza gospodarza przenosząc się na naskórek. Dojrzała postać pierwotniaka (tzw. tomont lub trofont) opuszcza rybę dostając się do środowiska wodnego. Tam osadza się na dnie zbiornika (akwarium) lub na roślinach i w bardzo krótkim czasie otacza się cienką błoną, tworząc cystę.

Procesu rozrostu jest zależny od temperatury. Pierwotniaki, które osiągnęły wielkość około 100 µm zdolne są do encystacji w temperaturze 22°C po 66 godzinach, a w temperaturze 27°C — po 48 godzinach.

W strefach międzyzwrotnikowych], jak również w zbiornikach lub akwariach o temperaturze podobnej jaka występuje w tej strefie, może być przyczyną eksplozji rozrostu i wielką plagą.

W bardzo szybkim czasie po opuszczeniu żywiciela następuje wydzielanie się substancji tworzącej ścianę cysty. Ściana ta jest dwuwarstwowa (wewnętrzna - włóknista, zewnętrzna - błoniasta). W wyniku wielokrotnych podziałów, które odbywają się we wnętrzu cysty, z jednego osobnika macierzystego może się wytworzyć nawet do 2 tysięcy młodych osobników. Takie osobniki długości ok. 10-35 µm noszą nazwę pływek (terontów). Uwalniają się one z cysty i dostają do [[woda|wody]].

Nowi nosiciele są zdolni do inwazji na rybę, muszą tylko znaleźć nowego gospodarza. Poruszanie się w wodzie pływek jest dla nich bardzo charakterystyczne (różniące go od innych żyjących w wodzie niepasożytniczych orzęsków). Polega on na szybkim obracaniu się przy równoczesnym pływaniu w głąb i do przodu, a następnie ku powierzchni wody w poszukiwaniu nowego gospodarza - żywiciela.

Podczas osiedlania się na nowym osobniku teront wykonuje obrotowe ruchy i za pomocą ostrego wyrostka wnika poprzez naskórek do głębszych warstw skóry. Najczęściej odbywa się to w okresie ok. 24 godzin. Po osiedleniu się pod naskórkiem kulorzęsek rośnie wewnątrz wykształcając cytostom i lejkowate zagłębienie (''westibulum''). W tym czasie przybiera kształt kulisty, a jego makronukleus jest kształtu podkowiastego. W ten sposób osiąga stadium dojrzałe. Cały cykl tych przemian trwa do 15 dni.

Przeżywalność takich nowych osobników (pływek) w środowisku zewnętrznym (bez żywiciela) zależna jest w dużej mierze od temperatury. Przy 27-28 °C giną one po 10 godzinach, a przy 18-20 °C po 3 dniach.

''Ichtiophtirius multifiliis'' rozmnaża się"
* w temperaturze 25°C – ok. 5 dni
* w temperaturze 20°C - ok. 7 dni
* w temperaturze 15°C - 10 - 12 dni
* w temperaturze 10°C- 25 do 30 dni
* w temperaturze 5°C – 70 - 80 dni
* w temperaturze 2-4°C- ok. 100 dni.

Najsilniejsze inwazje u ryb zdarzają się w okresie letnim, kiedy szybkość procesu rozmnażania pasożyta jest największa.

== Objawy choroby ==
Zarażona ryba jest niespokojna, niekiedy wykonuje gwałtowne ruchy ocierając się o dno lub przedmioty. W wyniku uszkodzenia skóry na powierzchni brzusznej ciała powstają przekrwione ubytki. Powierzchnia ciała jest pokryta większą ilością śluzu oraz drobnymi, białoszarymi wykwitami, wielkości ziarn piasku.
Choroba pojawia się najpierw na [[płetwa]]ch lub na plecach ryby. Już w stadium początkowym ryby składają płetwy i próbują pozbyć się pasożytów poprzez ocieranie się o rośliny i dekoracje.

Na ciele ryby zaczynają się pojawiać drobne cętki, koloru białawego przypominające kaszę mannę (przyczepione białe "kuleczki"). Z czasem ich ilość powiększa się.

Występuje u niej anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny. Ryba odmawia jedzenia a inwazja szybko się nasila. Pojawiają się objawy duszności u ryby („tzw. połykanie powietrza") na skutek mniejszej zdolności absorpcji [[tlen]]u przez chore ryby.

Oczy mogą być zachmurzone (mgliste). Zmiany w postaci wykwitów zdarzają się również na spojówce i rogówce mogące niekiedy powodować u chorej ryby ślepotę.

Płetwy mogą być postrzępione. Skrzela zmieniają barwę i są ciemnoczerwone. W wyniku inwazji stają się obrzękłe i pokryte dużą ilością śluzu. W przypadku silnej inwazji mogą wykazywać ogniska szarych postaci wraz z ubytkiem (zmiany martwicze).

=== Uwagi dodatkowe ===
Rozpoznanie ichtioftiriozy jest niekiedy niemożliwe lub błędne. Podobne objawy występują również przy innych chorobach. Białe plamki, które występują na powłokach zewnętrznych ryb mogą występować również przy innych chorobach:

* '''[[saprolegnioza]]''' (grzybicza choroba; pleśniawka)
** '''[[plistoforoza]]''' (pierwotniak zarodnikowy; choroba pasożytnicza bystrzyków neonowych).

== Profilaktyka i zabiegi lecznicze ==
Podstawą leczenia chorych ryb jest znajomość długości okresu, w którym kulorzęsk przebywa na rybie w poszczególnych zakresach temperatur.
Rozpoznawanie choroby opiera się na obecności typowych, drobnych guzków na skórze oraz na podstawie badania [[mikroskop]]owego w wydzielinie np. śluzu ze skóry [[ryby]].
Choroba ta jest możliwa do wyleczenia jeśli pasożyt ten nie przedostał się już do organów wewnętrznych.

Chore ryby należy koniecznie poddać 2-3 tygodniowej kąpieli. Podczas tej kuracji wodę podgrzewamy do temperatury w jakiej mogą przebywać gatunki ryb znajdujących się w tym zbiorniku ([[akwarium]]), oraz odpowiednio napowietrzamy wodę. Najbardziej korzystna temperatura to 28 - 30°C.

Podnosząc temperaturę zabija się wolno pływające pasożyty. Należy pamiętać, że podnoszenie temperatury nie zawsze zabije pasożyta. Podnoszenie temperatury powinno być używane w połączeniu z jakimś rodzajem leczenia.

Kąpiele stosujemy aż do zaniku białych plamek. Wykonujemy je w jednym z tych preparatów:
* [[zieleń malachitowa]] (Ichtiosan) 0,005 g/100 dm3 wody (bez konieczności uzupełniania),
* [[chloroamina|chloramina]] 1 g/200 dm3 wody — (można uzupełniać co 2—3 dni w ilości 1 g/500 dm3 wody)
* trypaflawina ([[akryflawina]]) 1 g/100 dm3 wody (uzupełniać co 5—6 dni w ilości 1 g/250 dm3 wody)
* [[rywanol|rivanol]] 1 g/500 dm3 wody — (uzupełniać co 5—6 dni w ilości 1 g/700 dm3 wody),
* [[błękit metylenowy]] 0,3 g/100 dm3 wody (nie wymaga uzupełnienia)
* FMC (10 - 15 ml/ 100 l wody)
* roztwór chlorowodorku chininy (1 g na 100 m3 wody).
* Sera Protazol (5ml/100l wody)
* Sera Costapur
* [[sól warzona|roztwór soli]] - (0.05% = 500 mg/L) …(nie zalecane w przypadku hodowli neonów, kardynałków)…
** Po okresie tygodnia można zmniejszyć dawkę o połowę.
''Jeśli kuracja ma być prowadzona w zbiornikach porośniętych roślinnością (akwaria, stawy), wodę należy dość silnie napowietrzać.''

=== Uwagi lecznicze ===
* Należy unikać zbyt szybkiej zmiany temperatury w zbiorniu. Zbyt gwałtowne podwyższanie temperatury powoduje osłabienie ryb i szybszy rozwój pasożyta co jest w przypadku leczenia niekorzystnym zjawiskiem dla chorych ryb.
** Leczenie za pomocą podwyższenia temperatury jest możliwe, lecz wiąże się to z ogromnym ryzykiem. Nie każda ryba to wytrzyma, nie każda roślina dobrze zniesie te warunki.
*** Wszystkie leczenia, do pewnego stopnia są toksyczne nie tylko dla pasożyta ale też i dla ryb… wybitnie osłabiona ryba nie będzie tolerowała leczenia.

=== Profilaktyczna uwaga ===
* W szczególnie ciężkich przypadkach oprócz kąpieli długotrwałych można stosować kąpiele krótkotrwałe:
** 0,01 g ichtiosanu w100 dm3 wody,
** 1 g trypaflawiny w 50 dm3 wody lub
** 1 g rivanolu w 250 dm3 wody
** 3% roztwór soli (30,000 mg/L) w czasie 30 sekund,
Kąpiel taką należy wykonywać raz dziennie przez 10—15 minut (powtarzać zabieg kilkakrotnie).
#: Leczenie ryb wymaga czasu i cierpliwości. Gdy zakończy się pełnym sukcesem może dać wiele satysfakcji i zdobycie cennego doświadczenia.

== Porada ==
W terapii ryb akwariowych można zastosować przenoszenie całej obsady ryb do coraz to innych akwariów z zachowaniem pewnych wskazań:
* co 48 godzin - w temperaturze 10°C.
* co 24 godziny - w temperaturze 15°C
* co 12 godzin - w temperaturze 25°C

Przenoszenie takie ma na celu uniknięcie powtórnej inwazji przez pływki pasożyta.
Zainfekowane akwaria powinny pozostać bez ryb co najmniej przez 5-8 dni, gdyż po tym czasie pływki pasożyta kulorzęska, które wydostają się z cyst giną na skutek braku nowego żywiciela.

== Czy wiesz, że... ==
* …choroba nie leczona kończy się śmiercią ryby…
* …''Ichthyophthiriasis'' może być obecna w [[akwarium]] w stanie utajonym przez długi czas…
* …pierwotniak ten wytwarza formy przetrwalnikowe odporne na działanie wszystkich leków przez 2—3 tygodnie, dlatego też stosowanie samych kąpieli krótkotrwałych jest niecelowe...
* …przetrwalniki te znajdują się nie tylko w wodzie, ale i na roślinach i w piasku. Wobec tego należy odkazić całe akwarium i sprzęt używany do jego obsługi…
* … wybuchy występowania choroby mogą występować, kiedy nowa ryba jest wprowadzana do akwarium...
* … kiedy ryba została uleczona z Ichtioftiriozy, to zwykle sformuje odporność do następnych infekcji…
* … zakażeniu mogą ulec ryby poprzez kontakt ze skażonym pokarmem, roślinami lub chorymi rybami…

== Ciekawostka ==
U samców karasi ozdobnych hodowanych w oczkach wodnych wiosną pojawia się wysypka związana z [[tarło|tarłem]]. Jest ona podobna do objawów ospy rybiej. Różnica polega na umiejscowieniu „wysypki” tylko na głowie (kulorzęsek atakuje całe ciało i płetwy)

== Zapobieganie ==
* nagłe oziębianie ryb, które łatwo może się zdarzać przy okazji transportu ryb
* kupowanie tylko zdrowych ryb z szanowanych dealerów
* [[Kwarantanna]] dla nowo nabytych [[Ryby|ryb]], [[ślimaki|ślimaków]] i roślin
* dokładne mycie i [[Dezynfekcja|odkażanie]] pokarmu [[pokarm (akwarystyka)|żywego]] (pokarm naturalny np. [[oczlik]]i, [[dafnia|dafnie]], [[rureczniki]] nie są nosicielem kulorzęska). Szczególnie zalecane w przypadku pochodzącego z naturalnych zbiorników wodnych.
* rozdzielanie chorej ryby od zdrowych ryb
* utrzymywanie wysokiej jakości wody
** mrożenie żywego pokarmu przed jego podaniem zapobiega w bardzo dużym stopniu zakażeniu kulorzęskiem.

== Zobacz też ==
* [[Choroby ryb akwariowych]]

== Bibliografia ==
* Maria Prost. Choroby ryb. Państw. Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, W-wa 1989 (ISBN 83-09-01335-3)
* H. Jakubowski, J. Ring. Ryby w akwarium. (ISBN 83-02-03493-2)
* Rudolf W. Hoffmann. Fischkrankheiten. Eugen Ulmer KG, Stuttgart 2005, ISBN 3-8252-8241-4
* Rüdiger Riel, Hans A. Baensch. Aquarienatlas Band 1. MERGUS Verlag, Melle 2002, ISBN 3-88244-065-1

==Źródło==
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Ichtioftirioza Wikipedia (jestem pierwszym autorem)]
[[Kategoria:Choroby ryb]]

Użytkownik:Hodowlaniec

2010-12-14T12:21:53Z

Hodowlaniec: drobne zmiany

Grzybienie egipskie

2010-12-06T12:34:02Z

Hodowlaniec: drobne modyfikacje tekstowe

{{Roślina infobox
| nazwa = Grzybienie egipskie
| obrazek =
| opis obrazka=
| podkrólestwo =
| nadgromada =
| gromada =
| klasa = okrytonasienne
| rząd = grzybieniowce
| rodzina = grzybieniowate
| rodzaj = grzybienie
| gatunek = grzybienie egipskie
| łacina = ''Nymphaea lotus''
| synonim = ''Nymphaea thermalis'' DC., ''Nymphaea zenkeri'' Gilg
|commons=Category:Nymphaea lotus
}}

'''Grzybienie egipskie''' (''Nymphaea lotus'' [[L.]]) – gatunek rośliny zaliczany do rodziny [[grzybieniowate|grzybieniowatych]] (''Nymphaeceae''). W akwarystyce znany jest pod nazwą zwyczajową, lub handlową - '''lotos tygrysi''', '''lotos egipski''' lub '''grzybień egipski'''.

W stanie dzikim występuje we wschodniej Afryce i południowo-zachodniej Azji. Jako roślina ozdobna uprawiana w ciepłych regionach klimatycznych. Jest jedną z ulubionych roślin akwariowych. Rośnie w wodach czystych, ciepłych i lekko kwaśnych.

=== Morfologia ===
;Pokrój: Liście wyrastają z kłącza. Osiąga wysokość 20-80 cm, szerokość – 25-60 cm.
;Liście: Posiada dwa rodzaje liści: podwodne i pływające. Podwodne są mniejsze, kształtu od szeroko strzałkowatego do owalnego o brzegach równych, lekko faliste. Kolorystyka liści jest zmienna, zależna od natężenia oświetlenia. W uprawie w trzech barwnych odmianach: o liściach zielonych, blado czerwonofioletowych i intensywnie czerwonych. Wszystkie odmiany posiadają cętkowane liście, różniące się od siebie nasyceniem kolorów i ilością plamek. Liście pływające na powierzchni wody rzadko pojawiają się w uprawie akwariowej. Są okrągławe, z nasadą wyciętą, na brzegu ząbkowane.
;System korzeniowy: Kłącze pełza po dnie zbiorników. Wyrastają z niego liście, kwiaty i [[rozłogi]].
;Kwiaty:Zakwitają nad powierzchnią wody. Usadzone są na długich szypułkach, wystających ponad powierzchnię wody. Zewnętrzne listki okwiatu zielone (4 jajowate, 4 wąskolancetowate), wewnętrzne białe, rzadziej lekko zaróżowione, liczne. Kwiaty otwierają się nocą, zamykają nad ranem, posiadają przyjemny aromat. Są samopylne i przy sprzyjających warunkach, np. odpowiedniej [[wilgotność powietrza|wilgotności powietrza]], następuje [[samozapylenie]], po czym kwiat zanurza się w wodzie i tam dojrzewają owoce.
;Owoc:Owocem jest torebka zawierająca liczne, drobne nasiona (niekiedy ponad 1000 szt.). Kiełkują prawie natychmiast po opadnięciu na dno zbiornika.

=== Zastosowanie ===
* Roślina ozdobna, popularna w akwariach. W handlu i wśród akwarystów najbardziej znana jest pod nazwą "lotos tygrysi". Ozdobna z powodu szerokich i barwnych liści. W akwarium rzadko wykształca liście pływające i zakwita.

=== Uprawa ===
Temperatura wody - 24-28 °C, miękka lub średnia, ok. 6- 8°n i pH 6,5-7. Podłoże lekkie, żwirowe, dające przepuszczalność. Oświetlanie dość intensywne. Nie lubi przebywać w cieniu, wówczas jej listowie ulega degeneracji, liście stają się mniejsze, mniej ubarwione, z czasem nadmierne zacienienie prowadzi do śmierci rośliny. Obcinanie liści nawodnych i wybujałych – podwodnych, powoduje rozrost liści podwodnych.

Nawożenie powinno być regularne lecz niezbyt obfite, gdyż zbyt duża dawka powoduje większy wzrost a co za tym idzie, roślina ta pnie się w górę, na powierzchni zaś liście jej są słabe, łatwo ulegają zniszczeniu. Zbyt intensywne nawożenie może doprowadzić do zakwitnięcia rośliny, na powierzchni wody wówczas pojawia się kwiat, który rozwija się wieczorem lub w nocy po zgaśnięciu oświetlenia przez kilka dni, zamykając się w świetle. Jeżeli roślina ma zakwitnąć, należy liście pływające (nawodne) pozostawić. Długotrwałe wypuszczanie odrostów oraz niedopuszczenie rośliny do zakwitnięcia na powierzchni może doprowadzić do jej osłabienia, a nawet obumarcia.

Rozmnażanie następuje poprzez [[rozłogi]], które można odciąć dopiero po dobrym rozwinięciu się i ukorzeniu się młodej rośliny.

=== Znaczenie symboliczne ===
* Lotos egipski w starożytności, głównie w Egipcie, był czczony. Uważano go za symbol stworzenia świata.
* W starożytnej Grecji był symbolem niewinności i skromności.

=== Bibliografia ===
# Hans Frey. Akwarium słodkowodne. Wydawnictwo Sport i Turystyka. ISBN 83-217-2777-8.
# H. Jakubowski, J. Ring. Ryby w akwarium. ISBN 83-02-03493-2.

== Źródło ==
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Grzybienie_egipskie Wikipedia - jestem pierwszym autorem]
[[Kategoria:Rośliny akwariowe]]