Pielęgnicowate

Pielęgniczka kakadu Apistogramma cacatuoides — artykuł

Apistogramma hongsloi — artykuł

NAZWA Akara błękitna Aequidens pulcher (latifrons)
Terytorium występowania Kolumbia i Panama.
Cechy charakterystyczne wyglądu Długość 15 (w naturze do 20) cm, barwa niebieska z połyskującą metalicznie łuską. Samiec zwykle nieco większy i ma zaostrzoną płetwę odbytową
Usposobienie Mimo swej wielkości nie niszczy roślin. W czasie tarła bardzo agresywna i może zabić inne ryby, jeśli te nie będą miały gdzie uciec.
Wymagania Wymagają dużego akwarium, w którym rośliny są umocnione kamieniami lub zasadzone w doniczkach; na dnie powinno znajdować się kilka gładkich, dobrze umytych kamieni, oraz kilka kryjówek. Temperatura wody powinna wynosić 24-28 'C. Woda musi być bardzo czysta, dlatego należy ją co tydzień częściowo zmieniać (1/4 - 1/5), oraz niezbyt twarda. Dojrzałe ryby należy trzymać tylko  parami w osobnych akwariach.
Pokarm Pokarm zwierzęcy i odpowiednio do rozmiarów ryb duży, zjada również suchą paszę.
Rozmnażanie Tarło może odbywać się kilka razy w roku. Ryby trzymane gromadnie z chwilą osiągnięcia dojrzałości (7-8 cm długości) zaczynają dobierać się parami. Dobrana para zaczyna sobie przygotowywać gniazdo - czyści kamień, obok którego wykopuje dołek, usuwa pobliskie rośliny, a następnie na dokładnie oczyszczonym pyszczkami kamieniu składa ikrę  w liczbie 100 do 1000 (duże osobniki) sztuk. Przed tarłem należy usunąć inne ryby z akwarium. Samiec i samica na zmianę opiekują się ikrą. Po trzech dniach wylęgają się małe rybki, które są natychmiast przenoszone do dołka w podłożu. Po 4-6 dniach narybek zaczyna pływać. Mlode karmimy początkowo pierowtniakami, a potem drobnym planktonem lub węgorkami. Dorosłą parę należy wyłowić kiedy przestaje interesować się rybkami. Po kilku tygodniach może dojść do następnego tarła, a wtedy młode z pierwszego miotu będą traktowane jak wrogowie.
Polecane dla: Zaawansowanego.
Akara błękitnaFotki Artykuł
NAZWA Akara z Maroni Aequidens maronii (Cleithracara maroni)
Terytorium występowania Żyje w stojących i wolno płynących wodach Gujany (Ameryka Płd).
Cechy charakterystyczne wyglądu Długość do 10 cm. Ciało  ma barwy żółtobrunatnej lub czerwonawej, na bokach występują pasy oraz wyraźna, żółto obrzeżona, ciemna plama. Samiec jest nieco większy i ma bardziej wydłużone płetwy: odbytową i grzbietową.
Usposobienie Spokojna i płochliwa, jedna z najbardziej spokojnych pielęgnic.
Wymagania Temp. ok. 25 'C, woda miękka lub średnio twarda, pH 6-7,5
Pokarm Wszystkożerna
Rozmnażanie Do tarła przystępuje tylko dobrana para; rodzice opiekują się młodymi czasem aż przez 6 miesięcy.
Polecane dla: Przeciętnego hodowcy
Fotki
NAZWA Pielęgniczka Agassiza Apistogramma agassizi
Terytorium występowania Występuje w wolno płynących, mocno zarośniętych wodach dorzecza środkowej i dolnej Amazonki i górnych biegów Rio Parana i Rio Paraguay. Tworzy tam wiele lokalnych odmian barwnych.
Cechy charakterystyczne wyglądu Najczęściej spotyka się ryby o ubarwieniu szarobrunatnym z metalicznie świecącą brązowo lub złoto łuską. Przez boki  biegnie szeroka, prawie czarna pręga. Mniejsza od samca (6-8 cm) samica (4-6 cm) ma  w czasie tarła  jaskrawożółte ubarwienie z krzyżującymi się  czarnymi pręgami. Ryby te żyją krótko: 1,5 do 2 lat.
Usposobienie Towarzyska, może być trzymana razem z innymi podobnie spokojnymi gatunkami.
Wymagania Wymaga gęsto zarośniętego akwarium średniej wielkości. Chętnie przebywa w grotach. Woda w akwarium powinna być czysta, miękka, lekko kwaśna o temperaturze 20-25 'C. Temperatura nie może być  niższa od 18 'C. Jest bardzo wrażliwa na zanieczyszczenie wody i chemikalia.
Pokarm Powinien być żywy, ale czasem można podać skrobane mięso, a nawet uprzednio namoczony suszony plankton.
Rozmnażanie Dobrze wykarmione ryby chętnie przystępują do tarła, które zazwyczaj odbywa się  w tych samych zbiornikach w temperaturze 23-25 'C. Para dobiera się samorzutnie; samica składa zwykle 60-150 szt. ikry w grotach lub ułożonych w tym celu na dnie doniczkach. Opiekę nad ikrą i narybkiem przejmuje w tym czasie samica; samca lepiej usunąć gdyż samica w tym czasie jest bardzo agresywna  i może go nawet zabić. Narybek wylęga się z ikry po około trzech dniach, przeniesione przez samicę larwy do dołka w piasku tracą po dalszych pięciu dniach woreczek żółtkowy. Wtedy narybek karmimy drobnym planktonem, węgorkami lub nawet roztartymi doniczkowcami bądź skrobanym mięsem. Ryby rosną i dojrzewają szybko (4-5 miesięcy), ale dla zapobieżenia   zbyt wczesnemu rozrodowi młodzież należy trzymać w temperaturze około 20 'C.
Polecane dla: Przeciętnego hodowcy
Fotki Artykuł
NAZWA Pielęgnica (Akara) z Porto Alegro Cichlasoma portalegrense (Aequidens portalegrensis)
Terytorium występowania Ameryka Pd., gdzie żyje w wolno płynących rzekach i w starorzeczach.
Cechy charakterystyczne wyglądu Osiąga długość około 15 cm, w naturze nawet do 25cm. Ciało ma barwy czerwonobrunatnej z niebieskozielonymi połyskami. W zależności od podniecenia występują mniej lub bardziej wyraźne ciemniejsze plamy. Natomiast stale są widoczne ciemne plamy: na środku ciała i u nasady płetwy ogonowej. Samiec ma dłuższe i ostrzej zakończone płetwy: odbytową i grzbietową.
Usposobienie Takie jak u akary błękitnej.
Wymagania Takie jak u akary błękitnej, łatwiej jednak znosi obniżenie temperatury.
Pokarm Patrz akara błękitna.
Rozmnażanie Patrz akara błękitna.
Polecane dla: Zaawansowanego
Artykuł
NAZWA Księżniczka z Burundii Neolamprologus brichardi
Terytorium występowania Jezioro Tanganika we wschodniej Afryce (endemita).
Cechy charakterystyczne wyglądu Wysmukła, długie końce płetwy ogonowej, odbytowej i grzbietowej. Na pokrywie skrzelowej charakterystyczny marmurkowy wzorek. Trudno rozróżnić płeć, samiec zwykle odważniejszy, może posiadać wyższe czoło i dłuższe płetwy. Dorasta do ok. 9-10cm.
Usposobienie Płochliwe. Nie tolerują innych gatunków ryb w małym akwarium (do ok.200l), szczególnie w okresie tarła. W naturze żyją w większych gromadkach w skalistych i żwirowatych strefach przybrzeżnych na głębokości 5-10m (niektóre źródła podają max.50m) . Przywiązane do miejsca. W przypadku trzymania 1 pary w niewielkim zbiorniku może dojść do kłótni i poturbowania partnera. Raczej przebywają przy dnie i często chowają się do kryjówek.
Wymagania Woda średnio-twarda, pH 7,5 - 9, temp. 22-28'C, optymalna 27'C , konieczne liczne kryjówki ! , np. groty, łupiny orzecha kokosowego, kamienie, muszle. Najlepiej trzymać w małych stadkach-rodzinach w dość dużym zbiorniku.
Wskazane akwarium biotopowe - tylko ryby z Tanganiki.
Pokarm Najlepiej żywy (ew.mrożony), np. plankton, larwy komarów, ochotki, małe dżdżownice. Bardzo niechętnie zjadają suchy, chyba, że od młodości są do niego przyzwyczajane. Również bardzo niechętnie zjadają pokarm z powierzchni, są wtedy płochliwe i skokami łapią zdobycz, ale czasem zależy to od ich przyzwyczajenia i innych uwarunkowań.
Rozmnażanie Przystępują do tarła w grotach, obok których wykopują mały dołek. Po kilku dniach wykluty narybek gromadzi się dookoła dołka i próbuje nieporadnie pływać. Wtedy możemy podawać pierwotniaki, następnie, gdy podrośnie drobny plankton i ew. roztarty pod wodą na miał wyżej wspomniany suchy pokarm. Również czasami można podać w ramach urozmaicenia odrobinę mąki "krupczatki". Rybki rosną dość wolno w stosunku do np. piękniczkowatych, ale dużo zależy od dobrego karmienia. Bywa, że młode przez długi czas nie udają się do wyższych warstw wody (prawdopodobnie zależy to od liczebności stada większych ryb), a niekiedy wręcz narybek żeruje przy powierzchni. Zawsze jest on jednak dość płochliwy. Rodzice nie zjadają młodych, również inne księżniczki, nawet nie należące do stada, zwykle tego nie robią.
Polecane dla: Przeciętnego.
Fotki Artykuły
NAZWA Pielęgnica skośnopręga Cichlasoma festivum
Terytorium występowania Żyje w niewielkich stadach w stojących i wolno płynących wodach tropikalnej Ameryki Południowej od Gujany aż do Rio Paraguay.
Cechy charakterystyczne wyglądu W akwarium osiąga  długość 15 cm, a czasem nawet więcej. Ciało ma dość wysokie, ścieśnione z boków, barwy zielononiebieskiej z wyraźną brunatną skośną pręgą biegnącą od oka do końca płetwy grzbietowej. Tęczówka oka jest czerwona. Samica jest nieco mniejsza i ma  mniej wydłużone płetwy.
Usposobienie Płochliwa, najlepiej czuje się w obecności ryb tego samego gatunku, lub innych spokojnych pielęgnic.
Wymagania Ryba ta wymaga dużego zbiornika z kępami wyskokich roślin, dobrze oświetlonego i z miejscem na kryjówki. Woda powinna być miękka, dobrze natleniona o temperaturze 24-28 'C. Jest nieodporna na chemikalia i tzw. "starą wodę". Woda powinna być więc częściowo wymieniana (1/4-1/5 co dwa tygodnie).
Pokarm Wskazany żywy, odpowiedniej wielkości i urozmaicony. Konieczny dodatek roślinnego (parzone płatki owsiane lub szpinak i sałata).
Rozmnażanie Tarło w temp. 26-28'C, ikrę składają na dużych sztywnych liściach, kamieniach, szybach, itp. Larwy wylęgają się po 2 dniach i są przenoszone do uprzednio przygotowanego dołka w piasku. Po następnych 3-4 dniach zaczynają pływać szukając pokarmu (drobny plankton, glony, potem także skrobane mięso).
Polecane dla: Przeciętnego.
NAZWAŻaglowiec skalar Pterophyllum scalare
OpisRyba słodkowodna, jedna z najczęściej hodowanych ryb w akwariach.
WystępowanieAmeryka Pd., środkowy i górny bieg Amazonki z jej dopływami (Brazylia, Peru i Gujana)
Cechy charakterystyczneNa rozległym obszarze występowania można spotkać kilka odmian ubarwienia. Osiąga on do 26cm wysokości i 15cm długości ciała. Naturalne ubarwienie to poprzeczne czarne pasy na srebrnym ciele, ale wyhodowano różne odmiany, m.in. czarną, w kropki, białą, welonową, i inne.
Dymorfizm płciowyPłeć tych ryb można rozróżnić w okresie tarła na podstawie różnic w budowie brodawki płciowej.Dojrzałe samce często mają wyraźnie wysklepione czoło podczas gdy samice jest niemalże proste.
ZachowanieW okresie tarła ryba staje się agresywna zarówno w stosunku do przedstawicieli własnego jak i innych gatunków. Poza okresem tarła skalar jest spokojną rybą, nadającą się do hodowli w akwarium, w którym pływają inne spokojne ryby o podobnej wielkości.
HodowlaSkalar jest rybą osiągającą w akwarium dość spore rozmiary (dotyczy zarówno długości jak i wysokości ciała), dlatego też należy zapewnić im akwarium duże i wysokie co najmniej 50cm wysokości). W akwariach niższych ryba może skarłowacieć. Akwarium powinno być z tyłu i po bokach porośnięte roślinami. Ponieważ jest to ryba duża, należy zapewnić jej sporo miejsca do pływania. Skalary preferują wodę miękką, lekko kwaśną choć będą tolerować takę inne parametry, jeśli ogólna jakość wody będzie dobra. Temperatura z przedziału 24-28oC. Skalarów nie należy trzymać z małymi rybami, ponieważ mogą one być przez skalary zjadane. Wskazany pokarm żywy odpowiedniej wielkości (larwy komarów, dżdżownice, plankton, itp.), ale przyjmuje także suchy.
RozmnażaniePodczas tarła należy temperaturę podnieść do 27-32 'C. Para składa ikrę (do 1000 jaj) na dużych liściach roślin wodnych lub innym płaskim przedmiocie. Larwy wylęgają się po 24-36 godzinach. Do rozwoju wymagają czystej, ciepłej i dobrze napowietrzonej wody. Aby zapobiec pleśnieniu jaj można dodać słaby roztwór trypaflawiny. Po wylęgu młode kilka dni zużywają woreczek żółtkowy. Oboje rodzice pilnują ikry choć zdarzają się przypadki, gdzie para porzuca ikrę i potomstwo. Skalary w naturze opiekują się młodymi, lecz wielopokoleniowa hodowla tych ryb przez akwarystów doprowadziła do tego, że praktycznie skazani jesteśmy na wyłowienie złożonej ikry do osobnego zbiornika (o tych samych parametrach wody !). Jest tak dlatego, że tak właśnie czynili inni hodowcy. Zwierzęta pochodzące z odłowu nie powinny mieć problemu z opieką nad młodymi.
ŹródłaŹródła: m.in. John Dawes, "Ryby akwariowe", Parragon Books Ltd 2006
Tekst: Przemek, Akwarystyka wiki; CC BY-SA 3.0.
Fotki Artykuł
NAZWA Dyskowiec, Paletka Symphysodon discus(,aequifasciata axelrodi, aequifasciata haraldi)
Terytorium występowania Brazylia - dorzecze Amazonki, Rio Negro.
Cechy charakterystyczne wyglądu Do rodziny Symphysodon należy kilka gatunków i podgatunków o bardzo podobnym wyglądzie, ale różnym ubarwieniu. Dodatkowo powstało wiele krzyżówek i różnych odmian kolorystycznych. Najczęstrze w akwariach są paletki brunatne (axelrodi) o długości 12-15cm, oraz jej krzyżówka z dyskowcem (discus). Same dyskowce mają 15-20cm długości, barwę ciała brunatnoczerwoną z licznymi poprzecznymi pasami. Bardzo trudno odróżnić płeć - samica jest trochę mniej barwna..
Usposobienie Poza tarłem łagodne dla innych ryb. Można je trzymać razem ze skalarami, ale trzeba uważać, aby te ich nie zdominowały np. łapczywie zjadając wszystek pokarm.
Wymagania Zbiornik duży, wysoki, gęsto zarośnięty, umiarkowane oświetlenie. Twardość wody ok.2-8'N, pH 6,5-6,9, temperatura 25-29'C, nie może spaść poniżej 22'C! Najlepiej co tydzień wymieniać 1/4-1/5 część wody w zbiorniku. Są to ryby wrażliwe, łatwo zapadające na różne choroby.
Pokarm Powinien być bardzo różnorodny. Mogą to być plankton, rureczniki (z czystego źródła!), skrobane mięso, ważny jest też dodatek pokarmu roślinnego.
Rozmnażanie Hodowla bardzo trudna. Temp. 29'C, 3-4N, pH ok.6. W celu złożenia ikry dobrana para dobiera sobie duży liść lub płytkę (np.dachówkę) i oczyszcza. Młode wylęgają się po 2 dniach. Rodzice pomagają młodym w opuszczaniu osłonki. Potem larwy gromadzą się w wykopanym dołku na 2-3 dni. Narybek żywi się wydzieliną ze skóry rodziców, którzy troskliwie się nim opiekują. Podrośnięte rybki (2-3 tygodnie) można zacząć karmić larwami oczlików, ale wydzielina ze skóry rodziców jest pokarmem podstawowym przez długi czas. Młode muszą być z rodzicami przynajmniej 2-3 miesiące.
Polecane dla: Zaawansowanych.
Fotki Artykuły
NAZWA Barwniak czerwonobrzuchy Pelvicachromis pulcher (kribensis)
Terytorium występowania Stojące i wolno płynące wody Zachodniej Afryki, także w strefie przypływów morskich.
Cechy charakterystyczne wyglądu Występuje wiele odmian o różnym kształcie płetwy ogonowej i ubarwieniu, które jest zmienne. Zwykle brunatne z szerokim ciemnym pasem wzdłużnym i dużą czerwoną plamą na brzuchu. Na końcu płetwy grzbietowej i ogonowej samca są ciemne, jasnobrzeżne plamy. Mocniej ubarwione są samice, a samce trochę większe i smuklejsze. Długość do 8cm.
Usposobienie Dość spokojna, ale w czasie tarła agresywny wobec osobników własnego gatunku.
Wymagania Dość duże, zarośnięte akwarium z licznymi kryjówkami. Woda 3-6'N, pH poniżej 7, temp.ok.24'C. Lepiej co jakiś czas wymieniać część wody.
Pokarm Najlepiej żywy, szczególnie w czasie tarła. Zjada też glony i kawałki sałaty.
Rozmnażanie Temp. ok. 26'C. Para musi być dobrana, samica aktywniejsza. Wybiera ona sobie np. jedną z doniczek i tam składa ikrę. Samiec broni gniazdo z odległości, podczas gdy samica opiekuje się jajami. Wylęg po 3 dniach, po 6 młode opuszczają gniazdo. Rodzice dość długo opiekują się narybkiem, który karmimy drobnym planktonem.
Polecane dla: Przeciętnego.
Fotki Artykuły Tarło
NAZWA Pielęgnica zielona (plamooka) Heros efasciatus (Cichlasoma severum, mylona z Heros severus)
Terytorium występowania Północna część dorzecza Amazonki i Gujana.
Cechy charakterystyczne wyglądu Długość do 20cm, w akwarium trochę mniej. Wysokie, silnie ścieśnione ciało. Na zielonkawym tle liczne czerwone cętki. Samiec intensywniej zabarwiony.
Usposobienie Jest spokojna. Dobrze czuje się w gromadzie. Nie uszkadza twardych roślin i nie rozgrzebuje podłoża. Może zjadać natomiast moczarkę, kabombę i inne drobnolistne. Jedynie w okresie tarła może atakować inne ryby.
Wymagania Wymagania tego gatunku podobne do pielęgnicy skośnopręgiej. Jest ciepłolubna, nawet zimą temperatura wody nie powinna spadać poniżej 22'C, najlepiej 24-28'C. Woda raczej miękka, pH 6-7.
Pokarm Plankton, dżdżownice, wazonkowce, sałata, ew. suche pokarmy.
Rozmnażanie Para rodziców musi dobrać się sama spośród wielu osobników. Z tarła tego gatunku uzyskuje się ponad 1000 jaj ikry składanej na dużych liściach, korzeniach lub kamieniach. Narybek karmimy pierwotniakami i innym pyłem planktonowym, ważny jest dodatek roślinny.
Polecane dla: Zaawansowanych
Fotki
NAZWA Pielęgniczka Ramireza Papiliochromis ramirezi
Terytorium występowania Żyje w Wenezueli - w rzekach Apure i Rio Meta.
Cechy charakterystyczne wyglądu Osiąga długość 7cm. Ma najwyższe spośród wszystkich gatunków swego rodzaju ciało i po bokach najsilniej spłaszczone, barwy purpurowo-czerwonej, zmieniającej się w zależności od oświetlenia, całe pokryte zielono lub niebiesko połyskującymi plamkami. Górna część tęczówki oka ma barwę jasnoniebieską, a przednia część płetwy grzbietowej - czarną. Samiec ma wyraźnie wydłużone pierwsze promienie płetwy grzbietowej.
Usposobienie Ryba ta rzadko żyje dłużej niż 2 lata. Jest ona mało odporna na choroby, zwłaszcza zaś na puchlinę wodną i ichtiofoniazę. Nie tolerują agresywnych ryb.
Wymagania Najlepiej trzymać parami (wcześniej dobranymi), powinno być dużo kryjówek przy dnie. Najlepiej miękka woda, temp. 22-24'C.
Pokarm Wszystkożerna.
Rozmnażanie Tarło przebiega podobnie jak u Apistogramma agassizi. Ikra składana jest na oczyszczonym płaskim kamieniu lub w płaskim dołku wygrzebanym w piasku. Ikrą i wylęgiem opiekują się na zmianę samiec i samica. Z tarła można uzyskać 150 - 200 sztuk wylęgu.
Polecane dla: Doświadczonego.
Fotki Artykuł
Pielęgniczka żółta Apistogramma borellii (reitzigi)


NAZWA Ziemojad pstry Geophagus jurupari
Terytorium występowania Dorzecze Amazonki aż po Gujanę, w wodach o piaszczystym dnie.
Cechy charakterystyczne wyglądu Dorasta w naturze do 25cm, w akwariach najczęściej do 15cm. Ma dużą paszczę i potężne płetwy. Ubarwienie zmienne, zależne od nastroju ryby. Boki ciała szarozielone, czasem brunatnożółte, lub żółte z zielonkawym połyskiem. Grzbiet ciemny, brzuch jasnożółty.
Usposobienie Spokojna i towarzyska ryba, nie atakuje nawet mniejszych gatunków. Szuka pokarmu najczęściej w podłożu i bardzo dużo kopie, jednak nie niszczy specjalnie roślin. Lubią przebywać wśród korzeni.
Wymagania Duże (250-300l) akwarium. Rośliny należy zabezpieczyć kamieniami lub umieścić w doniczkach. Piasek powinien być dobrze wypłukany. Konieczny dobry filtr. Temp. 23-26'C, twardość 8-12'N, pH 7.
Pokarm Rureczniki, doniczkowce, maleńkie dżdżownice, skrobane mięso, itd.
Rozmnażanie Temp.25-28'C. Samica składa ikrę (do 500 jaj) na płaskim kamieniu, dużym liściu lub korzeniu. Rodzice troskliwie się nią opiekują. Przeważnie przysypują jaja piaskiem w celu ukrycia. Na drugi dzień zabierają je do pyska (oboje). Po tygodniu narybek zaczyna opuszczać swoje schronisko. Rodzice rozdrabniają pokarm i wypluwają przed małymi. Można karmić młode larwami solowców, miałkim suchym pokarmem.
Polecane dla: Przeciętnego.
Ziemiojad pstryFotki Artykuł



NAZWA Pielęgnica pawiooka Astronotus ocellatus
Terytorium występowania Wody Amazonki, Parany, Rio Paraquay i Rio Negro.
Cechy charakterystyczne wyglądu Jedna z największych pielęgnic - osiąga do 35cm. Pięknie ubarwiona, zwłaszcza w młodości czekoladowymi, czarno obrzeżonymi plamami.
Usposobienie Starsze osobniki są bardzo wojownicze.
Wymagania Bardzo duże akwarium, temp. ok. 26'C, woda miękka lub średnio twarda.
Pokarm Młode osobniki karmimy przede wszystkim planktonem, starsze - odpowiednio dużym pokarmem, np. larwami komarów, owadami, muchami, kawałkami mięsa, itp.
Rozmnażanie Rodzice bardzo zaciekle bronią terytorium tarła. Ikra składana jest zwykle na kamieniu, w liczbie nawet do 2000 szt.
Polecane dla: Zaawansowanych (i mających warunki materialne :) )
Fotki Artykuł



NAZWA Pyszczak złocisty Melanochromis auratus
Terytorium występowania Jezioro Malawi w Afryce.
Cechy charakterystyczne wyglądu U dorosłych wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma barwę brunatnoczarną, od oka do do nasady płetwy ogonowej ciągnie się jasnoturkusowy pas, podobny wzdłuż linii grzbietu. Samica złotożółta, wzdłuż kręgosłupa i grzbietu biegną dwa czarne pasy. Długość do 11cm (samiec), samica 8-9cm.
Usposobienie Agresywny i zaczepny, samiec walczy o rewir, niszczy rośliny i kopie w podłożu. Może też atakować samicę - obskubywać jej płetwy a nawet zabić. Dlatego należy je trzymać w dużym akwarium (ponad 200l i 100cm długości), gdzie zachowuje się lepiej.
Wymagania Duże, pełne grot i kamieni akwarium. Twardość ogólna 3-4'N (choć rozmnażają się także w powyżej 10'N), pH 7,9-8,7, temp. 22-30'C, optymalna ok.27'C. Dużo tlenu. Czysta, filtrowana woda.
Pokarm Plankton, bardzo ważny pokarm roślinny (sałata, szpinak, miękkie rośliny wodne, płatki roślinne), jako dodatek: larwy komarów, małe dżdżownice, mielone serce wołowe.
Rozmnażanie Gdy ryby są dobrze (urozmaicenie) karmione to często przystępują do tarła. Ikrę składają na kamieniu lub szybie. Najczęściej 30-35 szt. Samica przetrzymuje jaja w pysku przez 24-30 dni. Po wylęgnięciu rybki mają 10mm długości. Opieka trwa ok.5-6 dni. Małe karmimy drobnymi oczlikami, solowcami a nawet mielonym sercem.
Polecane dla: Zaawansowanego.
Fotki Artykuły



NAZWA Naskalnik ozdobny (kędzierzawy) Julidochromis ornatus
Terytorium występowania Jezioro Tanganika w Afryce.
Cechy charakterystyczne wyglądu Ciało wydłużone, do 7-8 cm długości. Barwa żółta z ciemnymi podłużnymi pasami ciągnącymi się od pyska do nasady ogona.
Usposobienie Agresywny, zajmują określone terytorium i pilnie go strzegą.
Wymagania Dość duże i koniecznie pełne kryjówek, najlepiej skalnych, akwarium. Temp. najlepiej ok. 27'C, woda twarda, pH ok.8.
Pokarm Najlepiej żywy, ale przyjmują również suchy.
Rozmnażanie Ikrę składają w grotach. Młode wylęgają się po 2-3 dniach, a po dalszym tygodniu wypływają na żer. Można je karmić drobnym planktonem, ew. sproszkowanym odpowiednim pokarmem suchym.
Polecane dla: Przeciętnego.
Fotki Artykuł

Tropheus – tanganikańskie endemity

← Wróć do listy rodzin ryb